moeten nemen.”
“Nee.”
Nog een pauze.
Dan:
“Het spijt me.”
Daar was het.
Niet dramatisch.
Niet perfect.
Maar wel echt.
“Bedankt.”
Ze ging naar huis.
Twee dagen later belde Greg.
De mixer stond klaar.
Toen ik bij de reparatiewerkplaats aankwam, sloot hij het apparaat aan.
De motor startte onmiddellijk.
Zacht.
Stabiel.
Precies het geluid dat ik me herinnerde.
Ik stond bijna op het punt om in tranen uit te barsten midden in een reparatiewinkel voor huishoudelijke apparaten, wat waarschijnlijk iedereen ongemakkelijk zou hebben gemaakt.
Greg klopte op de bovenkant van
